ما اين است كه كشاورزى كشور با تأمين شرايط زندگى دهقانان هم سطح ساير مردم كشور ، به حدى رسد كه كليهء نيازهاى داخلى را برآورده سازد ، و صنايع مونتاژ استعمارى را كه نتيجهء آن حد اقل سطح زندگى كارگر و افزايش درآمدهاى افسانه‌اى افرادى معدود شد ، به صنايع مستقل و مطابق نيازهاى جامعه تبديل نمايد ، و در زمينهء منابع زيرزمينى مطابق مصالح و نيازهاى داخلى با رعايت مصالح بشرى در سطح جهانى از آنها استفاده شود . [ در گذشته به افسران و سربازان ارتش ايران ، نداهايى در مورد عدم اجراى اوامر شاه داشته‌ايد ، و تا كنون موضع ارتش در ميان كليهء طرفهاى سياسى در ايران ، نامعلوم است . آيا شما هنوز انتظار موضعى از ارتش داريد ؟ چه موضعى ؟ و چگونه ؟ ] - نيروهاى نظامى از همين مردم هستند و ما اميدواريم كه آنها هر چه زودتر به خود آيند و به صفوف مبارزهء ملت بپيوندند . ولى آنچه مسلّم است شاه نمىتواند تنها با اتكاى به ارتش به حكومت خود ادامه دهد . [ در صورت وقوع يك حركت كودتاى نظامى بر ضد شاه ، موضع شما چه خواهد بود ؟ براى حركت ارتش دو فرض متصور است : 1 - در كنار جنبش توده‌هاى مخالف . 2 - امكان دارد شكل ديكتاتورى به خود بگيرد ، همان گونه كه در شيلى رخ داد . بنا بر اين چه راهى است كه شما را قادر مىسازد مانع از شكل ديكتاتورى آن شويد ؟ ] - بن بست كنونى رژيم ، نتيجهء ديكتاتورى شاه و برنامه‌هاى استعمارى او متكى به ارتش و سازمانهاى پليسى است و كودتاى نظامى كه قهراً به دست اجانب انجام مىشود ، چيزى جز ادامهء وضع كنونى نيست . فلذا هيچ مشكلى را حل نمىكند و تا حكومتى به دست خود مردم سركار نيايد مبارزهء آنان ادامه خواهد داشت . [ اتصال رئيس جمهورى امريكا ، كارتر ، با شاه و كمك وى به شاه ، روز « جمعهء سياه » « 1 » عامل مهمى بود كه شاه مجدداً به قدرت خود اطمينان يابد . شما معتقديد تا چه وقت ايالات متحدهء امريكا شاه و رژيم او

--> ( 1 ) - كشتار مردم مسلمان و بىدفاع تهران در روز 17 شهريور ماه 57 در ميدان ژاله تهران ( ميدان شهدا ) .